|
Kayboluş 6 |
|
 |
 |
Okunma |
|
54 |
Kayboluş 6
Karanlık.. Buz gibi gecenin, sesi olmayan sesleri. Fısıltılar halinde konuşuyorlardı...
Zaliiimm!!!
Bir kibrit yaktı adam. Etrafına korkuyla bakındı. Yalnızlıktan, diye düşündü. Ve sıkıntıdan, stresten... Beynim bana oyun oynuyor. İşte, boş bir samanlığın ortasında tek başımayım. Dışarıda hiç durmadan esen kar fırtınası var. Sesleri kullanıyor beynim. Ve bana oyun oynuyor hiç durmadan. Yalnızım burada, kimsecikler yok. Yoookkk!!!
Zaliiimm!!!
Ayağa kalktı. Beş tane birden kibriti yakıp dört bir yanına baktı samanlığın. Yokk. Kimsecikler yoktu. İçine bir ürperti geldi. Kibritler söner sönmez sesler yine duyuldu. Gitti, samanlardan yaptığı yatağına yattı. Battaniyeleri kafasının üstüne çekti. Sesler kesilir gibi oldu bir süre. Sadece rüzgarın uğultusu, samanlığın tahtadan yapılma duvarlarına vurma sesleri duyuldu. Utanmasa korkusundan hüngür hüngür ağlayacaktı...
Zaaaliimm!!!
Battaniyeleri üstünden attı. Ayağa fırladı. Cebinden kibritini, sigarasını çıkardı. Bir sigara yaktı. Etrafına bakmadı bile. Öfkesi birden patlamıştı. Avazı çıktığı kadar bağırdı, küfretti. Sesi, boş samanlığı çınlattı. Gecenin, fırtınanın, tipinin sesine karıştı...
Hangii!! Hangi cehennemin iblisiysen çık karşıma hadi, çıkkk! Göster yüzünü cesaretin varsa. Beynimin içini kemirip duracağına öldür beni. Veya karşıma çık, adam gibi savaş benimle. Yada, ne istediğini söyle. Bana neden zalim diyorsun? Beni neden korkutuyorsun? Ben sana ne yaptım, kimsin sen?
Bir çıtırtı duyuldu!
Samanlığın öbür ucundan geldi ses. Adamın tüyleri diken diken oldu. Titreyen ellerini paltosunun cebine soktu. Üç tane kibrit çıkarıp yaktı. Çıtırtının geldiği yöne baktı. Kimseler yoktu... Öfkeden ve korkudan ağlamaklı bir halde yatağına döndü. Uzandı, battaniyeleri üstüne örttü.
Sesleri unut, dedi kendisine.
Şu kadını düşünmelisin bence. Hiçte yabancı gelmedi. Ne tuhaf, onunla ilgili hiç bir şey hatırımda yok ama. Yine de yabancı olmadığını biliyorum. Ama bir engel var beynimde. Hatırlayamıyorum onu. Hayatımda olan biri olduğunu, hemde önemli biri olduğunu biliyorum. Fakat hatırlayamıyorum. Kadının dediğine göre tüm bunlar benim elimdeymiş. Herşeyi unutmam benim isteğimmiş. Bilerek yapıyormuşum bunu.
Benim niye haberim yok?
Ben, kendime bile uyguluyormuşum bu unutma işini. Veya beynim yapıyormuş her şeyi. Ve gerçekten, hatırlamadığımı, hafızamı kaybettiğimi zannediyormuşum. Ama aslında, içimde bir şey, veya bir yer varmış. Asıl benmiş o. Ve ben hiç bir şeyi unutmuyormuşum. Böhhhh!! Ne saçmalık. Kafayı yemiş bu kadın. Ne dediğinden kendisinin bile haberi yok bunun. Ulan kadın, madem öyle bu sesler neyin nesi oluyor ha? Madem tüm bunlar benim kontrolümde, niye korkudan altıma ediyorum burada.
Zaliiimmm!!!
İşte yine başladılar. Uyuyana kadar böyle sürecek. Bazen karışık sesler geliyor. Konuşma sesi gibi. Yaklaşan ayak sesleri, çıtırtılar gibi. Bazen daha da korkunç şeyler oluyor. Öylesine korkunç ki, anlatamam. Söylesene kadınn, onları da mı ben yapıyorum? Ahhh yaşamanı isterdim bu korkuyu. O zaman görürdüm seni kadın, o zaman görürdüm. Elinde kırbaçla, bağlı bir adamı kırbaçlamaya benziyor mu bakalım? Bunu da mı ben yapıyorum haaa, söyleee!!
Ahhh kadın. Anlatılmaz bir korku bu!
O zamanlarda kafamı battaniyenin altından kaldıramıyorum. Gece yarısı oluyor her şey. Uykuya dalıp bir kaç saat uyuduktan sonra başlıyor. Bir bahaneyle uyanıyorum. Belki de sebepsiz. Neden ve nasıl uyandığımı hatırlayamıyorum. Ama hemen anlıyorum aynı şeyin olduğunu. Nasıl anladığımı da bilmediğim bir şey bu...
Sen bakma benim bağırıp çağırmama, atıp tutmama.
O zamanlarda, kafamı battaniyeden dışarıya çıkaramıyorum. Büzülüp, sarılıp kalıyorum battaniyeye. Ölü gibi, sessiz ve hareketsiz oluyorum. Nefes almaya bile korkuyorum, inan.
Ahhh kadınn!! Gecenin zifiri karanlığında.
Birileri dolaşıyor baş ucumda. Nefeslerinin sesini, sıcaklığını duyuyorum. Bana bakan korkunç gözlerini hissediyorum. Ve seslerini, konuşmalarını duyuyorum. Hiçbir dilde olmayan konuşmalar bunlar. Hiçbir sese benzemeyen sesler.
Birkaç kişiler kadınn!!!
Etrafımda dönüp duruyorlar. Ben onlara bakamıyorum. Bennn! Korkudan ölüyorum. Ahhh ölüyorum be kadın! Şimdi söyle bana. Bunları da ben mi yapıyorum? Bu sesleri. Hahhh, işte tamda bu sesleri. Ben mi çıkarıyorum?...
Zaliiimmm!!!
|
Yorumlar |
|
|
