Her gün geldiğimiz Ordu-Bulancak yolunda o gün bi farklılık vardı. Güneş sanki her zamankinden erken doğmuş bütün güzelliklerini sergilemek ister gibiydi. Yolun kenarındaki yemyeşil ağaçlar güneşin altın rengiyle ayrı bir güzellik almışlardı. Öyleki ağacın üstündeki kanaryaların sapsarı kanatları küçücük tatlı gözleri ve uzun gagası yeşilliğe dayanılmaz bir güzellik katıyordu. Bu arada denizi unutmamak lazım... Her zamankinden daha mavi daha canlıydı. Hatta dikkatli bakıldığında parlak pullu balıklar bile rahatlıkla görülebiliyordu. Okula doğru çıkıyorduk çıkarken bir şeyin farkına varmıştım karşıdakinin nasıl göründüğü değil senin nasıl baktığın önemliymiş...